ICA is in de jaren vijftig in de Verenigde Staten opgericht. Uit
onvrede met de verpaupering van arme buurten in Chicago en de
passiviteit van de overheid hier iets aan te doen, is er een
organisatie opgericht die zich als doel stelde de mensen in wijken te
mobiliseren en zelf het heft in handen te nemen. ICA ontstond uit de
gedachte dat samenlevingsopbouw vanuit mensen in de samenleving zelf
gerealiseerd kon worden. Daar hebben mensen dan wel ondersteuning bij
nodig. In het begin was ICA een oecumenische organisatie, dit idee is
echter in de jaren 70 losgelaten. Van oorsprong is ICA dus een organisatie gericht op community development, waar dan ook ter wereld.
Het project in Chicago was een groot succes. De eerste stappen voor het ontwikkelen van een participatieve filosofie en concrete participatieve methoden voor het motiveren en activeren van mensen waren gezet. Vanuit dit succes wilde men graag dat deze ideeën verder verspreid werden. Dus gingen de Amerikanen de boer op.
In de jaren zestig streefden ze er naar om in alle tijdzones een ICA te vestigen. De aanzet voor een wereldwijd netwerk van organisaties die zich met de samenlevingsopbouw (community development) bezig houden, was gegeven. Hoewel deze organisaties werden geïnitieerd door Amerikanen, zijn ze verder steeds opgericht en onderhouden door een lokale staf en vrijwilligers. Aan het eind van de jaren '70 zijn alle ICA's zelfstandig geworden. Op dit moment bestaat het ICA-netwerk dus uit autonome organisaties met eigen doelstellingen en een diversiteit aan activiteiten. In de bezigheden van ICA zijn drie belangrijke thema's te onderscheiden:
1) duurzame ontwikkeling
2) levenslange opleiding
3) organisatieverandering
De ICA's zijn met elkaar verbonden door de participatieve filosofie, de methoden van werken en het uitwisselen van ervaring en kennis.
ICA's zitten in Noord-Amerika, Latijns-Amerika, Afrika, Azië,
Australië en Europa; momenteel zijn er meer dan dertig. Het
hoofdkantoor van ICA-international zit tegenwoordig in Canada.
De verschillende ICA's houden zich bezig met verschillende activiteiten. In Afrika werken alle ICA's aan HIV- en
Aids-bestrijding en in Engeland wordt een vrijwilligerprogramma gedaan
dat vergelijkbaar is met wat ICA-Nederland tot 2009 deed. Er bestaat een sterk
uitwisselingverband tussen ICA-Nederland en ICA- UK. Trainers worden
uitgewisseld, de curricula van de cursus worden vergeleken etc.
ICA-Nederland is opgericht in 1977 en is begonnen met de zogeheten dorpsdagen. Dit was een project op het platteland waarbij in dorpen met inwoners plannen gemaakt werden ter verbetering van het dorp.
Begin jaren '80 is er in Europees verband een vrijwilligerprogramma opgezet. Vanaf 1995 tot en met 2009 werd dit verzorgd door ICA-Nederland.
Het vrijwilligersprogramma bestond uit de mogelijkheid om als vrijwilliger te werken in een ontwikkelingsland. Een belangrijk deel van het programma bestond uit een zeer degelijke training en voorbereiding op de uitzending naar een ontwikkelingsland. Daarbij werd er ondersteuning geboden bij het vinden van een project in het buitenland (uitzending).
Het doel van de uitzending was drieledig:
- Een bijdrage leveren aan lokale ontwikkeling waar dan ook ter wereld
is;
dit kan door een bijdrage te leveren aan de organisatie waar je voor gaat werken.
- Een bijdrage leveren aan je eigen ontwikkeling. Het is niet niks om
je voor een langere tijd in een andere omgeving te storten, met een
andere cultuur en ander soort werk. Je zult ervaren dat er grote
verschillen en tegenstellingen in de wereld bestaan.
- Het is in ieder geval niet de bedoeling dat je ter plaatse gaat
vertellen hoe het moet. Dat is één van de redenen dat we
geen experts uitzenden. De nadruk ligt op een gelijkwaardige culturele
uitwisseling, de uitwisseling van ervaring, ideeën en kennis, dus
op samenwerken en samen dingen beleven.
Vanaf 2009 biedt het ICA geen vrijwilligersprogramma met uitzendingen meer aan. We bieden nog wel diverse trainingen op maat aan, waaronder ook een trainging ter voorbereiding op werken in het buitenland. Voor meer informatie zie: Trainingen
Op basis van deze werkervaring en achtergrond kunnen we diverse trainingen bieden op het gebied van "community-development", werk of stage in het buitenland, project-management en strategische planning. Daarnaast kunnen we op basis van de ToP methodes ondersteuning bieden bij strategische planning, project-management en veranderingsprocessen. De kern in alle trainingen is dat de deelnemers leren de participatie van alle betrokkenen bij het plannen en uitvoeren van veranderingsprocessen te faciliteren.
Ontwikkeling is niet iets dat je aan mensen kan leren. Ontwikkeling is ook niet iets dat ergens gebracht kan worden. Ontwikkeling kan zeker niet van buitenaf opgelegd worden. Ontwikkeling is ook niet iets dat een buitenstaander kan definiëren.
Volgens ICA heeft ontwikkeling veel te maken met het zelf richting kunnen geven aan je eigen leven. Dat mensen zich niet langer een speelbal voelen van hogere machten, (bijvoorbeeld machthebbers) of van een gegeven situatie (bijvoorbeeld armoede) maar dat zij zelf (gezamenlijk) actie kunnen ondernemen om de eigen situatie te verbeteren. Zelf werken dus aan toekomstplannen, in plaats van lijdzaam toe te zien. Ze werken er zelf aan om dit uit te voeren en vorm te geven.
Daar willen ook onze partnerorganisaties in Afrika, Azië en Latijns-Amerika iets aan doen. En daar wil ICA Nederland uiteraard ook een bijdrage aan leveren. Deze ICA visie is sterk emanciperend van karakter en tegelijkertijd terughoudend in het opleggen en overdragen van alleen een westerse visie.
Het gaat er om elkaar te begrijpen, elkaar te vertouwen en vertrouwen op te roepen. Iemand helpen die persoonlijk, innerlijk en in de gemeenschap strijd levert om er bovenop te komen. Respect, delen van capaciteiten en ervaring en gebruikmaken van lokale middelen en kansen, dat zijn de uitgangspunten van ICA in haar bijdrage aan de sociale veranderingen.
Deze visie wordt door ICA concreet gemaakt. In de cursus zullen de deelnemers allerlei handvatten krijgen om groepen mensen te motiveren, te mobiliseren en te activeren. Participatie en participatieve methoden zijn manieren om met groepen te werken en activiteiten op te zetten ter verbetering van hun eigen leefgemeenschap. Basismethoden waar we mee werken zijn de ToP-methoden wat staat voor "Technology of Participation". Deze methoden zijn door de jaren heen door het ICA-netwerk ontwikkeld.